4 нче мартта әти-әниләр катнашында "Гаилә бәйрәме" үткәрдек. Барыбызның да әти-әниләре килде, алар безнең белән төрле уеннарда катнаштылар. Ә без әти-әниләребезгә үзебез өйрәнгән җыр-биюләрне, үз кулларыбыз белән ясаган кул эшләнмәләребезне бүләк иттек. Бәйрәм бик күңелле үтте!

Бала кече яшьтән үк үз-үзенә хезмәт күрсәтә белергә өйрәнергә тиеш. Мөчтәкыйль рәвештә киенеп чишенү, юеш киемнәрен кибәргә кую һәм башка  гади генә күнекмәлрне үтәү баланың гадәтенә керә, киләчәктә пөхтәлек, төгәллек кебек бик кирәкле сыйфатлар тәрбияләргә ярдәм итә.

Яз табигатьтәге үзгәрешләр белән генә чикләнеп калмый, ул безгә иң күркәм бәйрәмнәрнең берсе булган әниләр, әбиләр, апалар, кызлар бәйрәме булган Халыкара Хатын-кызлар көнен бүләк итә.  Шул уңайдан без әниләребезгә менә шундый матур чәчәкләр ябыштырылган картина ясап бүләк итәргә булдык. Бәйрәм белән кадерле әниләребез! Без сезне бик яратабыз!

Саф һавага уйнарга чыккач, без табигатьтәге һәрбер яңалыкка игътибар итәргә тырышабыз. Бүген дә табигать безне кошлар тормышындагы үзгәреш белән сөендерде-агач башында бер төркем булып кара каргалар утыра иде. Бүген язның беренче көне икәнен белгәннәр, безгә яз килгәнен хәбәр итәргә ашыкканнар күрәсең. Рәхим итегез, яз хәбәрчеләре!

Кышның соңгы көннәре, озакламый җиребезгә яз килер. Ә без язны үзебезчә якынайтырга булдык, якын тирәдә үскән агач ботакларын сындырып алып бүлмәбезгә алып кереп  суга утыртып куйдык. Бу безгә табигатьтәге үзгәрешләрне күзәтеп барырга, табигать белән дуслашырга ярдәм итәр.

Бала дөньны танып белә башлау белән хезмәт күнекмәләрен дә үзләштерә башлый. Үз-үзенә хезмәт күрсәтү кебек иң гади күнекмәләрне үзләштергәч яше үсү белән хезмәтнең катлаулырак төрләренә дә өйрәнү ихтыяҗы башлана. Табигать почмагында эшләү, көнкүреш-хуҗалык хезмәте белән шөгыльләнү, дежур тору, яшелчә бакчасында эшләү кебек эшләрне балалар теләп башкаралар. Бу аларда ярдәмчеллек, төгәллек, хезмәт сөючәнлек сыйфатлары тәрбияләргә ярдәм итә.  

Буш вакытларыбызда яратып шөгыльләнә торган тагын бер һөнәребез-буягычлар буяу. Төрле кызыклы әкиятләрне, андагы персонажларны матур-матур төсләр белән "җанландыру" күңелләргә шатлык өсти. Шул рәвешле без пөхтәлеккә, контурдан чыкмыйча буярга, буяу күнекмәләрен үстерергә өйрәнәбез. Без бит булачак укучылар-бу күнекмәләр безгә мәктәптә һичшиксез кирәк булачак!

Һәркөн иртәнге әңгәмәләр вакытында  нинди дә булса темага сөйләшү алып барыла. Бүген дә без "Үскәч кем булырга?" дигән сорауга җавап эзләдек. Күбебез үзебезнең яраткан әтиләребез юлыннан барырга булды. Чөнки алар гына көчле, алар гына үзләренең эшенең чын остасы. Кем генә булсак та һәр һөнәр үзенчә мөһим, үзенчә кирәк. Шундый нәтиҗә белән бүгенге әңгәмәбезгә йомгак ясадык.

23 февраль-Ватанны саклаучылар көне. Кайчандыр безнең әтиләребез, абыйларыбыз да Ватанны саклаганнар. Без әтиләребезне әлеге бәйрәм уңаеннан котлап, бүләкләр ясадык. Шатландырыйк әле үзләрен бәйрәм уңаеннан! Зур үсеп кенә бетик, үзебез дә алар кебек һаваны, җирне, суны саклаучылар булырбыз! Менә күрерсез!

Көннәр язга таба авышкач, кошлар да җанлана башлый. Әнә чыпчыклар көннең язга таба баруын сизеп ничек сөенешәләр! Әйтерсең авыр сынаудан соң үзара куанышып фикер алышалар. Ә без балалар белән озын салкын кышны исән-сау үткәреп килүче кошлар өчен дә, көннән-көн язны якынайта баручы табигатькә карап та сокландык.