Ана яши җирдә бала өчен,

Гомер буе булып терәге.

Аккан суга, янган утка керә,

Бала өчен тибә йөрәге.

Бер минут та истән чыгармый ул,

Гомер биргән сөю җимешен.

Җаны белән тоеп яши Ана

Баласының йөрәк тибешен.

Ана күңеле — диңгез. Бар да сыя:

Борчулар да, шатлык — барсы да.

Сөенечле язлар, якты җәйләр,

Көзе-кышы, моңы-зары да.

Дулкынлана диңгез. Баласының

Борчуларын күрсә, хафадан.

Баласына гомер, тәүфыйк сорап.

Яши ана һәркөн Алладан.

Балалары шатлык бүләк итсә.

Йөрәгенә сыймый сөенеч.

Яшәтәсе иде Әниләрне,

Китермичә һич тә көенеч!

(Әлфия Ситдыйкова)