Агачлар, куаклар яныннан үткәндә безнең яклауга һәм саклауга мохтаҗ булган кечкенә канатлы дусларыбызны күрмибез. Кошлар дөньясы күптөрле. Кошлар – табигатьнең күрке, яме. Кошларның кеше өчен әhәмияте аларның табигатьтә тоткан урыннарына бәйле. Безнең якта кышларга калучы кошлар, суыклар җитү белән, кешеләр яшәгән урыннарга киләләр. Аларны “утрак кошлар”дип атыйлар. Бу төр кошларга - чыпчыклар, песнәк, ала карга, чәүкә, саескан, тукран керә. Кыш кошлар өчен бик зур сынау. Менә шул вакыт инде алар безнең янда, кешеләр янында күбрәк чуала башлыйлар. Алар бездән саклау һәм яклау көтәләр. Балалар белән җимлек куйдык, һәм аны һәрвакыт күзәтеп ашарларына салып торабыз.