Әни – җирдә иң газиз, иң якын кеше, чөнки ул сине тудырган, күкрәк сөтен имезгән, җыр көйләп бишектә тибрәткән, беренче елмаюыңны күреп куанган, туган телне өйрәткән, халык моңын күңелеңә сеңдергән. Әниләрнең сиңа кылган  изгелеген санап бетерү мөмкинме соң?Көннең яктылыгы-кояшта, күкнең матурлыгы-йолдызларда, җирнең гүзәллеге-хатын-кызларда. Сезне бөтен җир йөзен бизәгән Әниләр бәйрәме белән тәбриклибез. Кадерлик без әниләрне, олылыйк! Аларның канатлары каерылмасын, тормыш авырлыкларыннан иңнәре сыгылып төшмәсен! Хатын-кыз һәрвакытта да хатын-кыз булып калсын!

Рәхмәт, әнкәй, гомер бирүеңә,

Төн йокыларыңны бүлүеңә.

Безгә нык канатлар куюыңа,

Ышанычлы терәк булуыңа.

                         Нигә бүген бөтен җирдә

                        Чәчәкләр балкый бездә,

                        Нигә кояш көлеп карый –

                        Беләбез һәммәбез дә

                        Бүген - әниләр бәйрәме,

                       Бүген җирдә тантана.

                       Кояш шуңа көлә бүген,

                       Гөлләр шуңа шатлана.

                       Әниләрнең бәйрәменә

                       Куана шулай алар.

                       Әниләрне котлый бүген

                       Җирдә барлык балалар.

Ямьле кояш, нурлар чәчеп

Елмаеп карый безгә.

Нинди тәмле күчтәнәчләр

Көз алып килгән безгә.

Алтын яфраклар очалар,

Безнең башларга тиеп

Саубуллаша кыр казлары

Язын кайтырбыз диеп.

Җырладык та ,биедек тә,

Шигырьләр дә сөйләдек.

Матур гына уйнап алдык,

Шатлыклар -куңелебездә

Ал кояш-кугебездә!

Рәхәтләнеп бәйрәм итик-

Алтын Көз килде безгә!

Ашлык булып җирдә үсә

Уңыш бит ул, Сөмбелә!

Бөтен җирне нурга күмә

Кояш кебек Сөмбелә.

Әйе, бүген Көз бәйрәме!

Яфракларны күр әле:

Алтын төскә кергәннәр,

Бар дөньяны күмгәннәр!

Җил чыкканда шаулашалар,

Оча-оча уйнашалар,

Һавада әйләнәләр...

Көз көннәре килеп җитте

Хушлашабыз җәй белән

Бөтен җиргә яфраклардан

Алтын келәм җәелгән.

Җилдә назланып оча

Алтын,сары яфраклар.

Сокланмый мәмкин тугел,

Бигрәк матур шул чаклар.

Алтын көзнең сары яфраклары

Энҗе булып җиргә яуганда.

Бакчабызның ишекләрен ачып,

Килеп керде гузәл Сөмбелә!

          Ни арада җәй үткән

          Алтын көз килеп җиткән.

           Җимешләр өлгергәч бакча

           Бигрәк тә матур икән.