“Агачларны сындырма – кулың корыр”, – дигән сүзләргә никадәр мәгънә салынган. Тирә - юнебезгә яшеллек бирүче, сулар һавабызны чистартучы урманнарны саклау, агачлар утырту барыбызның да уртак бурычы. Һәркем үзе яшәгән җирне матурларга, сакларга тиеш. Безнең мәктәп коллективы да  тирә - юнебезне яшелләндерүгә өлеш керттеләр. Үсентеләр бала кебек сизгер. Аны изге теләк белән, ихлас күңелдән утыртсак – һичшиксез үсеп китәчәк!   Һәркем йөгерә - йөгерә эшкә тотынды. Берәү җир казыды, икенчебез үсентеләр китереп торады, өченчебез аларны изге теләкләрен тели-тели утыртты...  Хәзер аларны кадерләп, саклап үстерергә генә кирәк.